دلواپس از نرسیدن به آینده ای که مقصد تمام گام هایی است که تا کنون پیمودم، در خود به دنبال چراغ کم فروغی میگردم که ناغافل از دستم به میان خیل علف های آرزو که در زیر پایم سبز شده بود افتاد. اینک هر چه علف ها را میکاوم پیدایش نمیکنم. ظلمات راه با وجود چراغ کم فروغ نیز غیر قابل نفوذ مینمود چه رسد به عدم...

اخیرا رشته دیگری به جرگه علاقمندی هایم افزوده شده و چنان شیفته اش گشتم که گاهی با خود میگویم کاش در آن رشته تحصیل میکردم. "روانشناسی" نام گوهر گرانقدری ست که در ساحل خروشان زندگی، توسط موج ها از دیدم

در دهان ها ازدحام نغمه های منجمددر دل اما آتشی شعله ور از فریاد بود / مهیار حریریچقدر دوست داشتم مانند سایر وبلاگ نویسان حرف دلم را با زبانی خودمانی و کلامی بی تکلف بیان کنم. اما چنان اسیر قالب های رس

رخوت و انسداد ذوق تهوع و قی کردن واژه های پوک همگی نشانه ی عفونت ادراک است ! #مهیار_حریری

میخواستم از خیابان فرعی به خیابان اصلی بپیچم اما راه مملو از ماشین بود و نمیشد حرکت کرد. راننده ی ماشین عقبی یکی دوبار بوق زد. کمی از بی دلیل بودن بوق هاش برآشفته شدم ولی به روی خودم نیاوردم. بالاخر

امیرالمومنین علیه السلام : کسی که اعتدال را رعایت کند، هرگز به هلاکت نمی افتد / بحارالانوار حواسمان باشد وقتی در حال تعریف از صفات پسندیده کسی هستیم. وقتی در حال تمجید از ویژگی های دلپذیر کسی هستی

فمینیست چه میفهمد خوشبختی دختری آفتاب و مهتاب ندیده را که در هارمونی تقه ی منقار مرغ ها، پچ پچ عامیانه ی زنان روستا و همهمه ی چند نوجوان که پیکان زهوار دررفته ای را در میان گل و لای هل میدهند در ایوان نشسته و سبزی پاک میکند ! #مهیار_حریری

گرچه منزل بس خطرناک است و مقصد بس بعید هیچ راهی نیست کان را نیست پایان غم مخور / حافظ راه دشواری را در پیش گرفتم. راهی دراز و اکثرا مه آلود که حتی تا دو متری قدم هایم را به سختی میبینم. گاهی روز

میتوان تحمل کرد شاگرد اول های پر مدعا را که درس خواندنشان مانند خلوت گزینی راهب بودایی و مشق شبانه شان اوراد افراط است میتوان بردبار بود خودشیفتگان کودن را که با تکیه بر تکیه کلام پر تکلف استادان

خونسردی سنگپشت، چیزی از وهم باد آشوب شوم ساحل کم نمیکند !

اگر بگویم اکثر روز های غیر تعطیل دو سال گذشته را در کتابخانه گذراندم اغراق نکرده ام. از صبح به سالن مطالعه یا به قول رئیس کتابخانه ی شهر " قرائت خانه" میرفتم و بر سر میز معینی مینشستم و تا وقتی زنگ

پدر بزرگ فرد منظم و آراسته ای بود. راس ساعتی مشخص بیدار میشد، راس ساعتی مشخص ناهار میخورد، راس ساعتی مشخص ورزش میکرد و راس ساعتی مشخص به گل ها و درختان حیاطش رسیدگی مینمود. برای تمام ساعات روزش برنامه داشت و از هر مسئله ای که کوچکترین خدشه ای بر برنامه ی زندگی اش وارد کند بیزار بود. مهم ترین جای خا

« [الهی!] به درستى که تو فرمودى، و گفته ات حق است که: فساد در خشکى و دریا، در اثر اعمال مردم نمایان شد، الهی! ولیّت، و فرزند دختر پیامبرت که به نام رسولت نامیده شده، براى ما آشکار کن » دعای عهد نامه ای به امام زمان (عج) مهیار حریری نشریه ی وارثین، ویژه نامه ی برهان

پیشتر کتاب "از دو که حرف میزنم از چه حرف میزنم" اثر هاروکی موراکامی را خوانده بودم اما در آن زمان اوضاع و احوالم برای گیرایی فحوایش مهیا نبود و چندان رسوخی در روال زندگی کرختم نداشت و بعدا هم کما بیش در گوشه ی کتابخانه فراموش شده بود. از قضا روز گذشته با تاکید و پافشاری پدرم ناگزیر شدم تا همراهش ب

ولنگار و بی واهمه بر دهانه ی آتشفشانی که تازیانه اش تاول های کریه بر تنم میکوبد قدم میزنم. اگر پایم در هرج و مرج تندباد و سرگیجه بلغزد، غرقاب در مذاب فنا خواهم شد. زمین در پی پالودن خویش از من است ولی بی حذر، با پوزخندی بر لب، کرشمه کنان، قدم میزنم...

Mr. Lawyer - دارالمجانین دارالمجانین در معرض بهارجنون به سرم زدو دلم روشن شدزیر دوش حمام چتر گشودم،در بزن و بکوب پارتی های شبانه کاسه ی نذری پراکندم،شقایق را در تعارفی بی مسما / دعوت به نرستن کردمو بی آنکه آیت الکرسی را به صورتم بدمیبه خطر زدم !حالا در این دیو آبادمرفین جیغ های سحرخیز را سر ب

محاسن چو مردان نداری به دست نه مردی بود پیش مردان نشست / سعدی تقریبا هشت سالی میشه که پوست سرم، ابرو هام، گوش هام و بعد از اینکه به جرگه ی ریش داران اضافه شدم ریشم خارش داره ! بطوری که گاهی انقدر بهشون چنگ میزنم که زخم میشن. قبلا به پزشک عمومی که اطلاعاتی در مورد بیماری های پوست و مو داشت مراج

مرا دردیست اندر دل که گر گویم زبان سوزدوگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد / سعدیآتشین نوید ها، آتشین امید ها، همان شراره های عریان که زمانی حیرانشان بودم اینک حجاب خاکستر پوشیدند. هر آنچه در آبادی خیالم بنا کرده بودم بر سرم ویران شد و هرآنچه بر قامت آرزو بافته بودم رشته گشت. دیگر بی هیچ چشمداشت

تلـخ است خواب دریـا وقـتی در مـی یـابـی جـزایر دور دسـت فقـط از دور زیبـایـند #دوربین_قدیمی #عباس_صفاری

خداوند مرد را طالب و زن را مطلوب، مرد را عاشق و زن را معشوق، مرد را نیاز و زن را ناز قرار داد تا با یکدیگر تسکین یابند و با مودت به آرامش برسند. مبارزه ی با اقتضای غرایز در حدودی که مورد نیاز طبیعت بشر است موجب ناکامی و بروز عوارض ناگواریست. اما ارضای آن نیز منحصرا طبق قیود مشخص الهی و در چهارچوب پ